Scroll to top

O nas

Anno Domini 2007 dnia 16 listopada grupa pasjonatów założyła Koniński Klub Kajakowy i Sportów Wodnych. Klub przyjął nazwę “Starówka”.

 

Członkami założycielami byli:

  1. Leonard Paczesny
  2. Stanisław Zieliński
  3. Bogumił Marcinak
  4. Rajmund Kaszkowiak

Siedzibą klubu  został hangar w budynku Ligi Obrony Kraju przy ulicy Z. Urbanowskiej w Koninie.
W ten sposób podtrzymana została tradycja dawnego Konińskiego Towarzystwa Wioślarskiego.

Prezesem Klubu został Stanisław Zieliński

v-ce Prezesem Bogumił Marciniak

sekretarzem Waldemar Brzeziński

skarbnikiem Wiesław Szukalski

bosmanem Rajmund Kaszkowiak

W 1900 r. założono w Koninie Towarzystwo Ratowania Tonących (TRT), podległe Cesarskiemu Towarzystwu Ratowania Tonących z siedzibą w Petersburgu. Z czasem organizację przemianowano na Konińskie Towarzystwo Wioślarskie (KTW). Po ukonstytuowaniu się pierwszego zarządu na prezesa wybrano Teodora Essego, wiceprezesem został Stanisław Meller, członkami zostali Witold Dreege, Walenty Brawata i Franciszek Karpiński; funkcję kapitana pełnił Eugeniusz Świtalski.

Celem działalności KTW było podniesienie świadomości narodowej w społeczeństwie polskim. Organizacja poza sportami wodnymi zajmowała się urządzaniem zabaw towarzyskich, odczytów, wykładów, przedstawień i koncertów amatorskich, także prowadzeniem czytelni, nauki pływania, uprawianiem łyżwiarstwa itp.

Nieoficjalnie, w czasie ostatnich lat zaboru rosyjskiego, KTW było siedliskiem patriotycznej myśli narodowej. Nieprzypadkowo skupiało w swoich szeregach najbardziej światłych, zaangażowanych w pracę niepodległościową obywateli miasta.

W 1900 r. stowarzyszenie liczyło 188 członków, w 1910 – 95, w 1924 – ponad 200, w 1939 r. – 240 członków – przedstawicieli rożnych grup społeczno-zawodowych: inteligencji, kupców, robotników, rzemieślników. Poza T. Essem funkcję prezesa pełnili w rożnych latach: Władysław Żywanowski, Eugeniusz Świtalski, Edward Sikorski, Władysław Stasiński, Zygmunt Lindner, Edwin Müller, Władysław Brawata.

Działalność KTW rozwinęła się znacznie w czasie funkcjonowania niepodległej Rzeczypospolitej 1918-1939. W 1922 r. zakupiona do Konińskiej Gminy Miejskiej plac przy ulicy Piwnej. W 1925 r. pobudowano nową przystań, a w 1931 r. nowy gmach stowarzyszenia.

Towarzystwo prężnie włączało się w uroczystości miejskie, corocznie organizowało Święto Morza czy tradycyjne Wianki. W 1922 r. połączyło się z Towarzystwem Sportowym „Unia” i przejęło jego majątek wraz z sekcjami piłki nożnej i lekkoatletyki. Współpracowało z innymi organizacjami wodniackimi w mieście: sekcja wioślarskimi przy Związku Rezerwistów i Związku Strzeleckim, II Drużyną Żeglarską Harcerzy im. Jana III Sobieskiego, Policyjnym Klubem Sportowym, Robotniczym Klubem Sportowym.

Po wojnie i okupacji 1939 – 1945 podjęło działalność w 1957 r. W 1978 r. KTW definitywnie zlikwidowano. W latach 90 XX w. podjęto nieudaną próbę wskrzeszenia stowarzyszenia. Oboenie tradycje KTW kultywuje Koniński Klub Kajakowy i Sportów Wodnych Ligi Obrony Kraju.

Źródło:

Częściowo na podstawie informacji: Maciej Łuczak, Wioślarstwo w Koninie w latach 1900 – 1978, „Roczniki Naukowe AWF w Poznaniu” 1986, z. 35, s. 19-24; Sporty wodne w Koninie w latach 1900 – 1990, „Kronika Wielkopolski” 1997, nr 4, s.85 – 92.

Do pobrania w formacie pdf 

Kontynuując korzystanie ze strony, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Więcej

Ustawienia plików cookie na tej stronie są ustawione na „zezwalanie na pliki cookie”, aby zapewnić Ci najlepsze możliwości przeglądania. Jeśli nadal korzystasz z tej strony bez zmiany ustawień dotyczących plików cookie lub klikniesz przycisk „Akceptuj” poniżej, wyrażasz na to zgodę.

Zamknij